1/1 foto

Nieuwjaarsfoto ten huize statie 241: een foto van de drie kids samen met een ‘tijdselement’ van dat jaar. Een nieuwigheid die traditie moet worden 😀. 
Vorig jaar was het een foto met de klok, zo een klok waar naast het uur ook de datum vermeld staat. Manlief was fan van dergelijke klokken en was reuzecontent toen we een betaalbaar model vonden, op zijn verjaardag, in Hamburg. Een haalbare eendagstrip toen we op vakantie waren aan de Oostzee in Duitsland. 


Dit jaar kon ik het me makkelijk maken en knak dezelfde foto maken maar met een ander jaartal. Maar waarom makkelijk maken als het ook moeilijk kan? Inspiratie werd snel gevonden in de afscheurbare dagkalender van Hay. Wel dezelfde plaats omwille van de lichtinval. En zie hier: nieuwjaarsfoto van 2017! 


Bij deze allen een gelukkig en plezant 2017!! Durf dromen! Bewandel af en toe onbekende paden en geniet van de 365 dagen durende rit. 

En op deze blog mag ik ook wat stilstaan bij 2017 (vind ik trouwens een mooi getal!) en mezelf ook wat toewensen. Dus bij deze:

  • inspiratie en goesting om te bloggen (en stiekem ook een groeiend blogpubliek)
  • handige en creatieve vingers om nieuwe fantastische waauw dingen te creëren
  • een bemoedigende start in mijn nieuwe bemiddelings’carriere’
  • zin om mijn lichaam wat sport te gunnen (yoga, pilates, lopen, whatever) 
  • maar cliché oh cliché ik wens mezelf elke dag alledaags geluk met mijn gezinnetje en andere omringende dierbaren. Zodat ik elke avond tevreden de dag afsluit en elke dag met goesting aan de dag begin. Schoon he😀. 

Handwarmte 

Ik kan uren wegkwijnen op de site van Purl Soho. Al die mooie projecten waar de zachtheid van het breiwerk van afstraalt. Mooi gekadreerde foto’s in het juiste licht, doen telkens mijn hartje sneller slaan. Een stemmetje dat roept: ‘ik wil, ik wil’. En dus zwichtte ik voor dit paar handwarmers. Zo een twee jaar geleden. In mijn hoofd was ik er al lang mee bezig, de breiwol was in -jawel- augustus 2014 al gekocht bij julija’s shop. Die winter kwam het er niet van, in zomer breien aan winterhanfschoenen deed ik niet en dus kwam de winter van 2015. Niets. Tot ik ergens ik januari 2016 eraan begon, het effe liet liggen, uiteindelijk iets verkeerd deed en ik alles terug uittrok. En in maart opnieuw begon, met goeie moed. Om terug te stoppen. Eind september gaf ik mezelf een spreekwoordelijke trap en jawel, twee handschoenen werden geboren. En redelijk snel, op enkele avondjes breien waren ze af.  Eind november werkte ik de duimgaten deftig af, twee weken later fotografeerde ik ze en nu, nog eens twee weken later, worden ze aan de wereld getoond. 


Om maar te zeggen: beter laat dan nooit. Deze handschoenen zonder vingers zijn echt wel superzacht, aaibaar tot in de derde graad. Ik maakte ze in maat large/ extra large omdat ik brede handen heb. Maar eigenlijk had ik de Amerikaanse normen beter moeten begrijpen en gaan voor het maatje kleiner. Wat ik vind ze een tikkeltje te ruim en had ze liever aanspannend. Maar soit, na zoveel jaar gaan we daar niet om zeuren. 

En als wijze les: wol heb ik dit jaar nog niet gekocht. Nog genoeg om talloze zachte projecten te maken. 

En ik geef mezelf nog een spreekwoordelijke schop, er zijn nog wat UFO (UnFinished Objects) te gaan.  

The Blue Brothers

Twee simpele sweaters in Billie-patroon, in twee blauwe tinten en met telkens een witte batman (of superheld of whatever voor boys-stuff) erop gestreken. En klaar is kees.

img_5448img_5447

stof komt telkens van Mon Depot: het ene is een blauwe navy stof, de andere is een spons-stofje van Lily Balou. De Batman applicatie komt van bij de uitverkoop van De Krullevaar.

Mannenhuisjes

Een hemd voor de man. Ik maakte een paar jaar geleden al eentje. Het werd/wordt veel gedragen en hier en daar zijn er al sporen van slijtage. Hoogtijd voor nummer 2. Al stelde ik dat steeds uit. Tot Sharon van zonen09 het theohemd in mannenversie lanceerde en een Theo-zo(o)ndag organiseerde, zag ik de perfectie combinatie. Een dagje naaiplezier op verplaatsing, manlief alleen laten met de drie jongens maar wel met ‘excuus’ dat ik ging naaien voor hem 😌.

Het hemd is standaard maatje 46, zonder aanpassingen want die waren niet nodig. Het hemd heeft een aantal keuzemogelijkheden waardoor je tal van soorten hemden met hetzelfde patroon kan maken. Ik koos voor rugnepen, een moderne kraag en Amerikaanse mouwsluiting. Manlief wou geen borstzakje, en daar rouwde ik niet om. Ik ging dus voor een simpele versie.

Dan de stofkeuze. Ik deed het opzoekwerk op internet en hij keurde af of goed. Twee stofjes werden besteld en het blauwe huisjesstofje van Copenhagen print factory werd geknipt en verstevigd. Ik kocht het bij De stoffenkamer. Het blauw was feller dan ik me voorstelde, het voelt voor mij meer zomers aan. Maar manlief staat goed met fel blauw, dus geen probleem!


Het naaien verliep vlot. Enkel bij de kraag kon ik wat hulp gebruiken. Ik weet wel hoe een kraag aan een hemd gezet moet worden. Toch slaag ik er steeds in om die kraag wat te verprutsen. Niet heel erg, maar toch genoeg om nooit een heel mooi resultaat te hebben. Dus wat tips en tricks van Sharon en Isabelle op de workshop waren nodig. Nu, ik bleek gewoon onnauwkeurig te zijn en hier en daar mijn staander en kraag te voorzien van te veel naadwaarde of de ronding niet al te nauw te volgen. Maar vakkundig werd mijn euvel verholpen. Isabelle en Sharon leerde mij ineens ook  de wondere wereld van de lijmstift en de kalkpen ontdekken.
Het reultaats mag er zijn, vind ik zelf. En eerlijk, het hemd is nog niet 100% volgens de regels van de  kunst. Er zit nog ergens een ‘fout’ in, maar die is niet te zien bij het dragen.



Het aannaaien van de knoopjes (ook van de stoffenkamer) liet weer traditiegetrouw op zich wachten, waardoor het hemd nog twee weken bleef staan op mijn UFO-lijst. Maar ondertussen is het hemd al was in, was uit gegaan. Manlief is supercontent, de pasvorm zit goed en stofje voelt goed aan. Missie geslaagd.

A Sporty LewisA

Ik vond stof voor de Flewis en ineens zag ik daar ook mooie Softshell voor een eigen jas. Al lang zoek ik een winddichte jas om de weekends in zeeland comfortabel te trotsteren. Nergens vond ik de jas die aan mijn wensen voldeed. In het Lewis patroon zag ik onmiddellijk de mogelijkheid voor een grote mensen jas. Het rechte patroon vond ik ideaal voor de jas die ik voor ogen had. Toch wou ik wat meer vrouwelijkheid en paste het patroon aan door het licht te tailleren. Voor het uitvergroten van het patroon baseerde ik me op een vest-patroon waarvan ik net een wollen jasje had gemaakt. Ik nam dat patroon en legde de lewis erop en pastte zo alles aan. Voor mij is dat nieuw, zo knippen en plakken. En ik ben er geen held in. Met een bang hartje knipte ik alle nodige stukken. Maar ik had net de Lewis voor Floris gemaakt en het zat allemaal nog vers in mijn geheugen. Ik besloot de jas helemaal naar mijn wens te maken: dichte zakken, polsboord, een kleine kap en jas die tot net onder mijn kin dicht kwam. En zo geschiedde want dit werd er allemaal aangepast:

  • de zakken kregen een rits
  • ik maakte de kap in maat 12, waardoor deze net goed over mijn hoofd past. De inzet van de kap begint pas ter hoogte van het beleg, waardoor deze net goed gepositioneerd zit
  • ik tekende ook een opstaande kraag, die met de rits dicht gaat tot onder mijn kin (enfin, net iets erboven), warmte gegarandeerd. De rits zit onder de kap, zodat mijn nek lekker warm blijft, ook al heb ik mijn kap niet op.
  • onderaan de jas maakte ik een boord, vond ik makkelijker en mooiere wijze om de jas onderaan te sluiten
  • zowel de buitenkap als de binnenkap zijn hetzelfde, ik maakte dus geen beleg.
  • de kap heeft ook paspel, net als de kraag, in een groene tint, zodat ze opvallen maar niet zo erg als de witte paspel die ik op het rugpand en voor de zakken gebruikte

De voering is een groene polyester-katoen mengeling, die ik last minute nog vond bij De stoffentuin in Aalst. De voering die ik eerst had voorzien (tricot van froy & dind) en al gebruikte voor de zakken, bleek te weinig en helaas nergens meer vindbaar en op tijd leverbaar. Ik stikte de voering nog wel met een grijs wolletje dat ik hier had liggen, want ik wou niet alleen een winddichte maar ook een warme jas.

Ik laat de foto’s spreken. Ze zijn bij valavond genomen, de jas was toen net net afgewerkt. Iets van last-minute willen meedoen met een wedstrijd 😉

Softshell van bij stof op zolder. 

img_5485-kopieimg_5491-kopie-2

img_5528-kopie-3img_5487-kopie-3

img_5516-kopie-2

img_5505-kopie-3

img_5507-kopie-2

img_5530_1-kopie-2

FLewis

Facts:

Result:

img_5427

De Lewis coat voor Floris, oftewel de Flewis.

Blij dat ik was dat Compagnie M. kleine maatjes voorzag. Mijn kleine 22 maandertje heeft genoeg aan maatje 86. Ik maakte de versie met rits en kap, zonder al te veel veranderingen. Enkel bij de sluiting vooraan liet ik de voorzijflap en het ritsgedeelte achterwege. Sinds zijn fluo-oranje hema-jasje met paspel aan de rits, wou ik dat ooit eens doen. En ooit bleek nu te zijn.

img_5465-kopie-5

img_5411

img_5420

Ik wou eerst paspel in de wangetjeskleur van de zebra, maar bij nader inzien vond ik dat net iets te roze. Dus het werd rood.

Achteraan hield ik het plain et simple, en dus zonder paspel. De zebra’s zijn redelijk groot voor zo’n een kleine jas en de jas dan nog eens opdelen, zou de tekening niet ten goede komen. Hetzelfde idee had ik bij de kap, een gewoon effe kap, de print is al druk genoeg.

img_5403

Maar aangezien ik de rode paspel mooi vond passen, ik meer dan genoeg rode paspel in voorraad had en ik nog iets extra wou, koos ik voor paspel aan de voorkant van de kap. Een geslaagd experiment, al zeg ik het zelf.

 

Eerlijk, ik heb wat zitten vloeken om het proberen door laten lopen van de zebra’s. Ik knipte – naar mijn mening- alles recht en volgens plan, maar toch bleek de stof een eigen leven te leiden. Alsof die softshell een bepaalde spanning heeft en die spanning verandert om het moment dat je erin knipt. Ik heb dus ook wat moeten wringen en wroeten om de zakken mooi te krijgen, zowel qua doorloopprint als qua hoogte. Maar al bij al geslaagd.

img_5434

De ‘voering’ is een wolletje van Jo De Visscher, dat ik aankocht bij De Stoffenkamer. De stof is bruikbaar in twee richtingen, de rechte kant heeft een enkel wit streepje, de achterzijde eerder twee lichte krijtstreepjes. Ik koos voor de achterkant, deze was een tint zachter rood en vond ik minder hard bij het donkerblauwe van de softshell. De tricot (ja!) is 100% wol, qua  warmte kan dat tellen. En toch stikte ik er nog een aaibare teddy tegenaan, zodat het nog warmer en zachter is. Ik deed dit voor het voor- en rugpand en de voering van de kap.

img_5437img_5387

De mouwen en de polsboord bestaan telkens uit een dubbele laag wollen stof. De jas is dus zowel wind- als warmteproof en dat komt goed uit bij een peuter die graag buiten speelt in koude vriesdagen zoals vandaag.

img_5444

Ondanks wat sukkelwerk hier en daar (wellicht ligt het ook aan de rekbaarheid van de gebruikte stoffen, ben ik supercontent met dit jasje.

img_5428

img_5401

 

 

 

Tasjes for life

Annelies ken ik via de school. Haar oudste dochter en mijn oudste zoon zitten samen in de klas. En we zijn beide bij de naaimama’s, die werkgroep die al tetterend en stikkend gerief maakt voor alle koters voor het jaarlijks schoolfeest. Zo wist ik dat ze stichtend organisator is van BloggersForLive. Dit jaar kon iedereen die wenst, zijn naaibijdrage leveren. En dat deed ik dus. Ik koos voor de ritszakjes, ook a heb ik al lang getwijfeld tussen de tutdoekjes en de zorgenvriendjes. Ongetwijfeld ook superleuke projectjes. Maar zie hier: 3 kleine ritstasjes.

2016-11-17-15-03-16-1

Ik was weer last-minute klaar en heb dus maar snel snel gsm-foto’s gemaakt. En enkel van de buitenkant.

2016-11-17-15-01-48

De stofjes kwamen uit mijn voorraadlade, en waren al dan niet recente restjes. De zakjes gaan allemaal naar kinderafdelingen van ziekenhuizen (initieel UZ Gent, maar ik denk dat er wegens succes meerdere ziekenhuizen van schoon gerief worden voorzien). Goede bestemming dus!

Op zoek naar handgemaakt moois voor je eigen (kleer)kast? Kijk dan zeker naar de veilingstukken. Op de facebookpagina vind je alle recente info!